Εχθροι εξ αιματος του Αρκα/Ειδαμε την παρασταση στο θεατρο Εγνατια και λεμε τη γνωμη μας/ΦΩΤΟ+ΒΙΝΤΕΟ

11/10/2009 17:56 |

Δυο έντερα μονομαχούν και αγωνιούν αν το ρεμαλι το «αφεντικό» τους, επιζήσει από ένα τροχαίο...

Συν[+]

alt

1. Το έξυπνο γλυκόπικρο κείμενο. Ίσως μόνο ένας [Έλληνας] θα μπορούσε να δραματοποίηση τους ήρωες του σε έντερα και νεφρά. Να τους δώσει λόγο και συναίσθημα, να τους δώσει ψυχή. Και δεν είναι άλλος από τον περίφημο Αρκα. ¶ξιος και στο πρώτο θεατρικό του. Με χαρά περιμένουμε κι άλλα.

2. Το ευφυές σκηνικό  της Μαγιου Τρικεριωτου, αλλά και τα εμπνευσμένα κοστούμια από την ίδια. Εσωτερικό ανθρώπινου σώματος το πρώτο, [ένα τεράστιο κόκκινο στρώμα, και η σπονδυλική στήλη να είναι παγκάκια] και στον αέρα να αιωρούνται άλλα μέλη, σαν σάκοι του μποξ... Πολύ δυνατό, απολύτως κατανοητό και αν «τρέξει» λίγο παραπάνω το μυαλουδακι σου...ανατριχιαστικό.

Οι τρεις ηθοποιοί που υποστηρίζουν τους ρόλους τους. Καλύτερος όλων ο Λαέρτης Μαλκοτσης, [το παραπονεμένο παχύ έντερο]. Αστείος, λογικός, συναισθηματικός, δικαιος...

alt

Ερμηνευτικά κοντά του το τζαναμπέτικο Λεπτό Έντερο, αυτό που αναστατώνει την «ηρεμία» των υπολοίπων, ο Χρηστός Μαλακης δηλαδή, νευρικός, επίμονος και πειραχτήρι, ενώ σε μικρότερο ρολο [στα μέσα του έργου όμως έχει ένα δυνατό μονόλογο, ξέσπασμα που αξίζει για χειροκροτήματα] Δεξί Νεφρό, τον οποίο παίζει καλά ο Θυμιος Κουκος.

πλην[-]

alt

1.   Η σκηνοθεσία του Βαγγελη  Θεοδωροπουλου  θα την χαρακτηριζα δυστυχως "συνηθισμενη". Ηθελε το κατιτις του περισσοτερο για να εχει τον αέρα του θεατρικού Αρκα.

2. Μουσικές,[αν εννοούν τον συνεχή χτύπο της καρδιάς],απλά προσδιόριζαν θετικά την φορτισμένη κατάσταση,τα αλλα ουτε που τα προσεξα, ενώ σε καλύτερο βαθμό οι φωτισμοί του Σάκη Μπιρμπίλη.

3. Η κίνηση της Αγγελικής Στελλατου δεν μου είπε τίποτα, χωρίς να ξέρω όμως τι θέλω να δω, μου φανήκαν «μια από τα ίδια».  Ας πούμε έλειπε το μακάβριο νεύρο του συγγραφέα.

Σούμα[=]

alt

Από τα θεατρικά που αξίζει να δεις κανείς, χωρίς όμως να κάνει το μεγάλο μπαμ. Εντυπωσιάζεσαι στην αρχή με έργο και περιεχόμενο, στην συνέχεια κάνει την «κοιλιά» του με το να επαναλαμβάνεται,[αν και διαρκεί μόλις 1,10 λεπτά]σε διασκεδάζει και σε προβληματίζει, μη σας πω ότι σε αγχώνει κιόλας.

alt

Στο τέλος όμως μένεις με την αίσθηση ότι είδες ένα χαριτωμένο έργο, μια όμορφη παράσταση και τίποτα παραπάνω. [Ε, καλα δεν ειναι και λιγο...]Επιπλέον θα αλλάξετε γνώμη για τα εντερακια σας, τα πνευμονακια σας και τη καρδουλα σας. Θα τα δείτε αλλιώς.

Κους κους...

alt

Από τις 9.30, η παράσταση ξεκίνησε στις 10,15. Γνωστή ιστορία όταν είναι και πρεμιέρα. Αλλά όλοι εμείς [οι περισσότεροι τουλάχιστον], προσκλησατοι,δεν έχουμε τσίπα να πάμε και στην ώρα μας? Βάζω και τον εαυτό μου μέσα.

altalt

Αμ, δεν την έχουμε..

εικονες και βιντεο/ολες απο τη πρεμιερα

RSS Feed για αυτό το θέμα 4

avatar

από Stavroula Bellou | Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009 8:43 πμ

Kalimera, ithela na se rwtisw gia to theatro xthes. Alitheia sou arese??? Hmoun k gw ekei..ontws se pire kapou to mati mou k perimena na diavasw tin apopsi sou! Mou fanike k mena arketa exupno san concept, me polu kali skinothesia alla na sou pw tin alitheia varethika kapou sta mesa.. eytyxws itan arketa suntomo. Eniwsa pws ekane koilia to idio to keimeno. Perimena dil na dw kati pio xioumoristiko! Thanks gia to xrono sou k gia tin kali douleia pou kaneis! Stavroula..

avatar

από drainbramage | Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009 3:03 μμ

Το έργο ειναι καταπληκτικό. Μαλλον θα πρεπει να το δειτε αποφευγοντας τα θεατριστικα κλισε. Ας αναλογιστούμε πώς ο W. Benjamin προσέλαβε το επικο θέατρο του Μπρεχτ, και ας διερωτηθούμε αν δεν καταφέρνει πράγματι ο ¶ρκας να μας προσφέρει μία "διαλεκτική εικόνα", όπως την πρότεινε ο πρώτος. Και ως προς τη μορφή του είναι ιδιαίτερο το έργο. Τα νεφρά και τα έντερα δεν είναι δείγμα της ελληνικότητάς του. Αν υπάρχει κάτι τέτοιο είναι δευτερεύον. Ο ¶ρκας μας ανοίγει μπροστά μας όλο το νέο κόσμο της βιοηθικής, της ιατρικοποίησης της ζωής, της προβληματοποίησης του σώματος κ.λπ.

avatar

από ανώνυμος | Δευτέρα, 10 Μαΐου 2010 10:43 μμ

Ο αγαπημένος μου Αρκάς που έχει χαρίσει απλόχερα το γελιο με τα πανέξυπνα κόμιξ του τόσα χρόνια θα πρέπει είτε να εχει έναν άσχετο συνονόματο ή να έπεσε σε κώμα σαν τον εγκέφαλο της εν λόγω παράστασης.

Τρία στοιχεία χαρακτηρίζουν το θέαμα αυτό: Μονότονο, βαρετό και καθόλου μα καθόλου αστείο. Το είπα ότι είναι βαρετό;

Ναί ωραίο το σκηνικό, η βασική ιδέα, οι προεκτάσεις στην κοινωνια μας (μόνο που ο Φελίνι το έχει κάνει πολύ καλύτερα εδώ και 30 χρόνια με την "Πρόβα Ορχήστρας") αλλά από κει και πέρα απογοήτευση.

Επίσης είμαι σοκαρισμένος και θυμωμένος που έφερα και τα παιδιά μου στην παράσταση και άκουσαν περισσότερα "Γαλλικά" από γήπεδο. Όλες οι κυριότερες βωμολοχίες της Νεοελληνικής ακουστηκαν από τη σκηνή, απαράδεκτο.

Αγαπητέ Αρκά τόσα χρόνια έχεις γράψει ιστορία και θα σε διαβάζω όποτε βγάζεις κόμικ, αλλά σε θετατρικό δεν θα συναντηθούμε ξανά. Μην πώ ότι μου χρώστάς 80 ευρώ και το χρόνο που έχασα.

Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ

Αφήστε σχόλιο/ase your comment here...