ιωαννηs ΤΣΙΡΟΓΛΟΥ/ioannis tsiroglouΗ Αρλετα είναι καλά….
16/12/2008 0:56 |
«Ειχα παραλύσει μετά το βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο το οποιο υπέστην. Χρειάστηκε μεγαλη προσπάθεια για να καταφέρω πριν από λίγο καιρο να μάθω να περπατώ και πάλι από την αρχη. Φανταστείτε ότι παρέμενα ακίνητη σε ένα κρεβάτι για μήνες ολόκληρους. Πριν από λίγο καιρο ξεκίνησα να περπατώ μέσα στο σπίτι μου κάπως .. ανθρώπινα. Κάπως, όχι τελείως. Προσπαθώ. Καθημερινά προσπαθώ. Όπως τα μικρά παιδιά που κάνουν τα πρώτα τους βήματα, έτσι φανταστείτε το. Οι γιατροι μου λένε ότι εχω κανει εξαιρετικά μεγαλη πρόοδο, παρά το δεδομένο της σοβαρής κατάστασης την οποία βιώνω. Φανταστείτε ότι ήμουν απλως ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι, ακίνητη, αδύναμη να κάνω οτιδήποτε. Ακόμη και αυτονόητες κινήσεις, όπως για παράδειγμα να ακουμπήσω το προσωπο μου, δεν μπορούσα να κάνω.. δεν μπορούσα ούτε να ξύσω το μάγουλο μου, που λέει ο λόγος.
Τοσο καλά ...».
Και συνεχίζει.
«Είμαι απλως πολύ τυχερή που ζω.
Αυτό από μόνο του είναι θαύμα.
Βεβαια ακόμη δίνω τη μάχη για να σταθώ στα ποδια μου,
αλλά είμαι αποφασισμένη να τα καταφέρω.
Δεν είμαι τελείως καλά, αλλά νιώθω καλύτερα.
Πριν από ένα σχεδόν χρόνο βρισκόταν στο Βόλο και ετοιμαζόταν
να δώσει μια συναυλία εκεί
«Μέχρι εκείνη την ώρα το μοναδικό που με ένοιαζε ήταν οι πρόβες και το πώς θα έστηνα κάτι καλό γι αυτούς που θα έρχονταν να ακούσουν τα τραγούδια μου. Ξαφνικά χωρις καλά καλά να το καταλάβω και εγώ τι συμβαίνει, ένιωσα ένα περίεργο μούδιασμα σε όλο μου το κορμί. Έπεσα κατω ξαφνικά. Ξέρετε, αν σε βρουν αυτού του είδους τα πράγματα δεν χρειάζονται παρά λίγα δευτερόλεπτα για να γίνει το κακό. Δεν ξέρω πώς να σας το περιγράψω. Από εκεί και πέρα, έχασα τις αισθήσεις μου. Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι ξύπνησα ύστερα από πολύ καιρο στην εντατική. Για την ακρίβεια πέρασα από τρεις μονάδες εντατικής παρακολούθησης. Όπως έμαθα εκ των υστέρων, υποβλήθηκα σε μια παρά πολύ λεπτή χειρουργική επεμβαση. Αντιλαμβάνεστε ότι για διάστημα δυο μηνών ήμουν στην εντατική και δεν ειχα την παραμικρή επαφή με το περιβάλλον. Όταν άνοιξα τα ματια μου συνειδητοποίησα ότι ειχα ξυπνήσει και ήμουν παράλυτη.
Είπα, Παναγιά μου.
Με την βοήθεια των γιατρών και μιας φίλης μου, η οποία έμεινε με σθένος στο πλευρό μου όλο αυτό το διάστημα, τα κατάφερα να κερδίσω την ίδια μου την ζωη.
Νιώθω ότι της χρωστάω τη ζωη μου.»
Ελπίζω ότι σε λίγο καιρο θα βρω τη δύναμη να επιστρέψω και πάλι για κάποιες εμφανίσεις μου, περιορισμένες βεβαια. Είναι το μοναδικό πράγμα που με κανει να αισιοδοξώ και να παίρνω δύναμη.
Από την εφημερίδα «realnews"
Το «λεωφορείο το 2», είναι ένα από τα αγαπημένα μου τραγουδια τηs.
Πατήστε play,
ακούστε το και να της ευχηθούμε ολοι περαστικά
Αρλετα περαστικα. Σε περιμενουμε.
RSS Feed για αυτό το θέμα 6
από Pan kARTson | Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008 2:38 μμ
Η Αρλέτα ήταν η φωνή των εφηβικών μας χρόνων, του νέου κύματος, των μπουάτ, και των στίχων της αμφισβήτησης.
από ΜΑΝΘΑ | Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2008 12:49 πμ
ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΝΑ ΤΗΣ ΠΕΙΣ
από athleniria | Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2008 10:14 πμ
kai grigora na tin dume stin skini
από ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ | Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2009 0:27 πμ
Από την στιγμή που έμαθα το σοβαρό επεισόδιο της υγείας σας από την τηλεόραση έψαχνα να ακούσω νέα για την πορεία της υγείας σας αλλά μάταια. Να πω την αλήθεια δεν ήμουνα τόσο αισιόδοξη. Πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος ευαίσθητος που του συμβαίνει κάτι συγκλονιστικό στη ζωή του, αρχίζει να βλέπει με διαφορετικό μάτι τη ζωή. Αντιλαμβάνεται την αξία της και κυρίως την αξία των μικρών καθημερινών γεγονότων που συμβαίνουν καθημερινά στη ζωή μας, που περνούσαν πριν απαρατήρητα. Γίνεται δυνατός για να μπορεί να κάνει τα αδύνατα δυνατά. Να γίνεται φωτεινό παράδειγμα για εμάς τους αδύνατους που τα έχουμε όλα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας...
από ανώνυμος | Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2009 8:02 μμ
από panagiotis | Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009 6:16 μμ
Μου έδωσες μεγάλη χαρά που είσαι καλά και ξαναγύρισες κοντά μας ,να μας ζεσταίνεις τον χειμώνα με την τόσο τρυφερή σου φωνή. Με αγάπη Παναγιώτης
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ