11ο Φεστιβαλ Ντοκιμαντερ Θεσσαλονικης/ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ στο ΦΩΤΟ ΛΑΜΠΡΙΝΟ -
21/3/2009 12:01 |
11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης -
Εικόνες του 21ου Αιώνα
13-22 Μαρτίου 2009
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ
ΦΩΤΟ ΛΑΜΠΡΙΝΟ
Τον Φώτο Λαμπρινό, έναν από τους σημαντικότερους κινηματογραφιστές - θεματοφύλακες της ιστορικής μνήμης της Ελλάδας, τίμησε το 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 19 Μαρτίου 2009 στην αίθουσα του Ολύμπιον.
«Είναι παράδοση του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης να τιμά κάθε χρόνο έναν διακεκριμένο δημιουργό, το έργο του οποίου έχει συμβάλλει στην εξάπλωση του είδους και στην ανάπτυξή του σε παγκόσμια κλίμακα», σημείωσε ανοίγοντας την εκδήλωση ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, Δημήτρης Εϊπίδης και πρόσθεσε: «Ο Φώτος Λαμπρινός είναι ένας από τους κορυφαίους έλληνες σκηνοθέτες, με τεράστιο έργο, που εξακολουθεί να αποτελεί πηγή έμπνευσης για τις νεότερες γενιές».
Ο Φώτος Λαμπρινός δήλωσε συγκινημένος από την μεγάλη προσέλευση του κοινού στις προβολές των ταινιών του: «Στην αρχή πίστευα ότι θα ήμουν εγώ και άλλος ένας. Μάλιστα όταν είδα έναν φίλο μου σκηνοθέτη έξω από την αίθουσα, του είπα χαριτολογώντας "έλα κι εσύ να γίνουμε δύο". Όταν μπήκα και είδα την αίθουσα γεμάτη, συγκινήθηκα πραγματικά».
Την απονομή της τιμητικής πλακέτας έκανε ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο οποίος μίλησε για την γνωριμία του με τον Φώτο Λαμπρινό: «Τον Φώτο τον γνώρισα το 1971 στη Ρώμη, σε μια προβολή στις 12 το βράδυ. Τότε είχαμε δικτατορία στην Ελλάδα και όσοι εξόριστοι Έλληνες μαζευτήκαμε στην αίθουσα το κάναμε όχι τόσο για να δούμε την ταινία όσο για δούμε Ελλάδα. Όλοι έκλαιγαν. Μετά το τέλος της ταινίας πήγαμε σε μια πλατεία με το Φώτο και μιλούσαμε για την πατρίδα μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες».
Μετά το πέρας της τιμητικής εκδήλωσης, το κοινό είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει την τελευταία ταινία του Φώτου Λαμπρινού, Καπετάν Κεμάλ, ο σύντροφος. Όπως σχολίασε χαρακτηριστικά ο δημιουργός «το ντοκιμαντέρ είναι μυθοπλασία με άλλα μέσα. Για μένα δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στα δύο. Στον Καπετάν Κεμάλ ένας 92χρονος αφηγείται στο φακό τη ζωή του, με χιούμορ και συγκίνηση».
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ